Nauwelijks zeven weken geleden stond Bruno Fernandes in de Manchester Opera House en sprak hij over zijn trots op zijn verkiezing tot PFA Player of the Year voor 2025-26. Nu staat de Portugese aanvoerder van Manchester United onder vuur, want zijn cijfers dit seizoen liggen ver onder die van vorig jaar.
De kapitein had die prijs al gewonnen als Premier League-speler van het seizoen en als speler van de Football Writers. Dat was een erkenning voor zijn enorme bijdrage aan de onverwachte derde plaats van zijn ploeg. Fernandes scoorde negen keer en gaf 21 assists, waarmee hij een Premier League-record brak dat tot dan toe gedeeld werd door Thierry Henry en Kevin De Bruyne.
In de laatste elf wedstrijden van vorig seizoen was Fernandes goed voor 12 van de 21 doelpunten van United, hetzij als scorer, hetzij als gever van de assist. In de reeks van zeven wedstrijden waarmee United zich weer plaatste voor Europa’s elite-clubcompetitie na twee jaar afwezigheid, was de 31-jarige betrokken bij negen van de twaalf treffers. Statistisch was dat opmerkelijk. Het deed denken aan Eric Cantona in de titelwinnende campagne van 1995-96, toen hij zes wedstrijden op rij scoorde, waarvan vijf keer met één doelpunt van United.
“Het was een bijzonder seizoen voor mij”, vertelde Fernandes aan een enthousiast publiek. “Ik ben heel trots.
Maar we spelen geen tennis. We spelen niet alleen voor onszelf. We spelen voor een ploeg, we spelen voor een club, we spelen voor de fans. Er is niets specialer dan dat.”
Die woorden klinken nu extra zwaar, want vergeleken met die uitzonderlijke cijfers zijn de cijfers van dit seizoen een stuk minder indrukwekkend.
Fernandes heeft elke minuut gespeeld in de zes Premier League-wedstrijden van United. Hij heeft drie doelpunten en één assist op zijn naam, en die kwamen allemaal tegen Ipswich, in de tweede wedstrijd van het seizoen. Dat is tot nu toe ook de enige overwinning van zijn ploeg.
De cijfers zijn wel beter dan vorig seizoen, toen hij in de eerste zes wedstrijden twee keer scoorde en geen enkele assist gaf. Toen speelde Fernandes echter in de diepere middenvelderrol die Ruben Amorim verkoos.
Dit seizoen heeft Fernandes het op een na hoogste aantal schoten ooit, gemiddeld 3,3 per wedstrijd. Zijn beste seizoen was 3,5 in 2020-21. Tegelijk heeft hij het op een na laagste aantal schoten op doel, gemiddeld 0,8. Ook zijn chance creation is laag, met gemiddeld 2,5 per wedstrijd. Dat is de op een na laagste waarde van zijn tijd op Old Trafford en een flinke daling ten opzichte van de 4,0 van vorig seizoen.
Nog opvallender is dat hij dit seizoen tot nu toe maar **één grote kans** heeft gecreëerd: de hoge pass die Bryan Mbeumo op 30 augustus vrijspeelde tegen de verdediging van Ipswich. Vorig seizoen creëerde Fernandes gemiddeld één grote kans per wedstrijd.
Die cijfers, gecombineerd met zijn algemene betrokkenheid, verklaren misschien deels waarom United slechts zes punten uit zes wedstrijden haalde. Dat is hun slechtste start in een competitieseizoen in veertig jaar, toen Ron Atkinson uiteindelijk werd ontslagen om plaats te maken voor Sir Alex Ferguson.
Oorzaak of symptoom?
Maar is Fernandes een oorzaak van het malaise bij United, of eerder een symptoom ervan?
Ook zijn fitheid is onzeker. Fernandes mist zelden een wedstrijd, maar hij ontbrak in de recente Nations League-wedstrijd tegen Noorwegen. Bondscoach Jorge Jesus zei dat de voormalige Sporting-speler “met pijn speelde”. Fernandes was echter fit genoeg om terug te keren voor de laatste twee interlands van de verlengde pauze. Daarvoor speelde hij ook de volledige negentig minuten in de 4-0-zege tegen Sabah FK, de Azerbeidzjaanse kampioen, in de Champions League.
United-coach Michael Carrick ziet dit niet als een probleem, nu hij zijn ploeg voorbereidt op het duel met Atlético Madrid op dinsdag.
“Hij had last van iets, maar dat gebeurt vaak”, zei Carrick. “Spelers spelen met blessures.
Het is niet ideaal, maar het is beheersbaar. Bruno kan spelen. Dat is de inzet die hij toont.
Hij is er vrijwel overheen, was vanochtend in de training erg scherp en kijkt uit naar de wedstrijd.”
Tegen het einde van vorig seizoen, toen Fernandes het meest productief was, speelde Benjamin Sesko regelmatig als spits, terwijl de veteraan Casemiro als spilpunt op het middenveld stond. Van de negen competitiedoelpunten die Sesko in 2026 maakte, creëerde Fernandes er vier. Vanaf 1 februari was Fernandes ook betrokken bij vier van de laatste vijf doelpunten die Casemiro als United-speler maakte.
Los van de doelpunten is ook duidelijk dat de aanwezigheid van Sesko en Casemiro wordt gemist.
Zelfs de grootste bewonderaars van Casemiro kunnen niet beweren dat de huidige lage loopcijfers van United te wijten zijn aan het vertrek van de 34-jarige naar Inter Miami in de zomer. Zijn positiespel en spelinzicht blijven echter van een hoog niveau. Fernandes kon riskeren omdat hij erop kon vertrouwen dat United niet overspeeld zou worden in de omschakeling als hij de bal verloor.
Wat Sesko betreft: zijn nieuwe scheenblessure verlengt alleen een gebrek aan betrokkenheid dat sterk gevoeld wordt. Er is nog geen einddatum in zicht.
De clubleiding negeerde de roep om extra aanvallende versterking in de zomer. In plaats daarvan versterkte ze het middenveld van Carrick.
Een plan om de initiële afwezigheid van de Sloveen op te vangen door Mbeumo als nummer negen te gebruiken, moest worden geschrapt toen Amad Diallo vlak voor de openingswedstrijd bij Hull een enkelblessure opliep.
Matheus Cunha kreeg daarop de rol, maar hij zakte herhaaldelijk diep, precies in de ruimte waar Fernandes zich ophield. Het duo vond nooit echt een effectieve manier om dat op te lossen.
Voor Fernandes voelt dat beperkend aan. Hij is geen speler die het aan zelfvertrouwen ontbreekt, maar het lijkt wel alsof zijn beslissingen eronder lijden.
Tegen Tottenham in het weekend had Fernandes maar liefst 23 minuten nodig om één pass te geven.
Carrick zei maandag, toen hij vooruitkeek naar de Champions League-wedstrijd tegen Atlético, dat niemand “gegarandeerd” een plaats in zijn ploeg heeft. Maar hij voegde er genoeg voorbehouden aan toe om duidelijk te maken dat het weglaten van zijn kapitein niet in zijn gedachten is.
Toch moet United beter worden, en dat betekent dat Fernandes ook beter moet worden.
“Bruno is een topspeler”, zei Carrick.
“Soms loopt het niet mee. Soms heb je zo’n periode.
Maar hij heeft ongelooflijke dingen gedaan voor deze club, en dat zal hij in de toekomst opnieuw doen, daar is geen twijfel over.”